Een potje geschiedenis

Hier kunt u lezen wat er zoal is gebeurd op school sinds de oprichting in 1991

Tuinders

Wie zo'n jaar of vijftien geleden over de Geerban of via het Christoffel Plantijnpad naar de Sloterweg reed,
zag vooral tuinderijen met kassen. De huizen van de tuinders stonden (en staan nog) aan de Sloterweg zelf
en het leek wel of zij een wedstrijd deden om wie de mooiste voortuin had.
De Sloterweg zelf leidde naar het historische dorp Sloten.
Daar vinden we nog een heus cachot en een "banpaal": een teken voor uit Amsterdam verbannen inwoners die niet dichter in de buurt van de hoofdstad mochten komen dan de grens die door de banpaal werd aangegeven.

Olympische Spelen

Het landelijke karakter van dit gebied zou radicaal veranderen door de grootse Olympische plannen van de gemeente Amsterdam. De stad wilde proberen om de Olympische Spelen van 1988 naar Nederland te halen en ter voorbereiding werden de tuinders bij Sloten uitgekocht en moest daar het Olympische dorp verrijzen dat ruimte moest bieden aan alle sporters die naar Amsterdam kwamen. Later kreeg het dorp dan een woonbestemming. Het zou anders lopen: Barcelona won de race om de Olympische Spelen en een nieuwe woonwijk werd een feit:
Nieuw-Sloten werd volgebouwd.

Het weilandje

Het weilandjeAmsterdammers die destijds hebben meegedaan aan het referendum over
het al dan niet blijven van "het weilandje" hebben er voor gezorgd, dat er een
buffer is gebleven tussen het landelijk (oud-) Sloten en de moderne architectuur
van Nieuw-Sloten. Het weilandje is een natuurgebiedje waar een grote groep
reigers, kuifeenden, scholeksters, fazanten, kieviten, een enkele torenvalk
en vele andere diersoorten het zeer naar hun zin lijken te hebben.

Architectuur

Aan de architectuur is in het nieuwe Sloten veel aandacht besteed. Er is een grote verscheidenheid aan bouwmaterialen en bouwstijlen te bewonderen. Regelmatig vinden er ook architectonische rondwandelingen plaats.
Al snel kwamen de eerste groepen inwoners de huizen betrekken en daarmee ontstond de behoefte aan scholen. Aanvankelijk werden er vier gepland, het zouden er uiteindelijk drie worden. De Vlaamse Reus startte als openbare school in 1991. De paar leerlingen werden in het begin van hot naar her verplaatst, want de nieuwbouw liet nog op zich wachten.

Eind 1992 was het gebouw zo'n beetje af. Van buiten een blokkendoos, van binnen voorzien van een paar aardige vondsten, maar ook met heel wat nadelen. Toch betrok het kleine team en de hele schoolbevolking van bijna 100 leerlingen het gebouw enthousiast om vorm te geven aan het ontwikkelingsgericht onderwijs.

Noodlokalen

De schoolbevolking groeide hard. Telkens als er weer een deel van de wijk werd opgeleverd, kwamen er leerlingen bij en de drie scholen puilden al snel uit. De stadsdeelraad moest hard aan de slag om het zeer snel groeiende aantal kinderen in de wijk op te vangen. Er verschenen noodlokalen bij de Vlaamse Reus. Eerst twee, later uitgebreid tot vier. De buurtbewoners waren niet blij! Deze voorzieningen zouden maximaal vijf jaar mogen blijven staan.Zo lang zou het niet duren. Men zocht en vond een andere oplossing:
Op een andere locatie (aan de Anderlechtlaan) werd een noodschool gebouwd, waar de drie scholen in Nieuw-Sloten alledrie een onderkomen konden krijgen. Maar ook die voorzieningen bleken onvoldoende...

Uitbreiding

De drie scholen kregen ook nog eens een permanente uitbreiding. Gedurende 1998 konden onze leerlingen op de voet volgen hoe de bestaande blokkendoos werd omgebouwd tot een H-vormig schoolgebouw waarin een heuse en bijzonder sfeervolle gymzaal werd gerealiseerd. Eindelijk hoefden we niet meer bijna een half uur naar andere scholen te lopen voor onze gymlessen.

In 1999 werd het nieuwe gedeelte betrokken,
hetgeen we vierden met een spetterend openingsfeest. Intussen hebben we op de dependance ook al weer zes van de zeven beschikbare lokalen in gebruik en zien
we een eventuele verdere groei met zorg tegemoet.

Dependance (2001)

Intussen (2001) is er al weer heel wat veranderd op school. Zo is er een dependance bijgebouwd (7 lokalen) op het grasveldje achter het hoofdgebouw en zijn de groepen van de Anderlechtlaan in mei daar naartoe verhuisd.

Ook het hoofdgebouw is (weer!) uitgebreid.
Er zijn vier lokalen bijgekomen en er is een loopbrug gemaakt van de ene kant naar de andere kant van de school.

Belofte maakt schuld

2007, belofte maakt schuld...een oude wijsheid...
Er was met de buurtbewoners in 2001 afgesproken dat
de dependance er maximaal 5 jaar zou blijven staan. Doordat de nieuwbouw iets langer op zich liet wachten,
was dit iets uitgelopen, maar in dit geval betekende uitstel geen afstel.. Nadat er in de zomervakantie al vier groepen (groep 6 en 7) naar een nieuw gebouw op de Anderlechtlaan waren verhuisd en na wat intern geschuif op het hoofdgebouw kon de sloopvergunning worden aangevraagd. In de herfstvakantie was het zover,
het stukje grond achter het hoofdgebouw is weer met de grond gelijk gemaakt...

Nieuwe dependance

Hiernaast ziet u het nieuw verrezen gebouw aan de Anderlechtlaan waar tot de zomervakantie 2010
twee groepen 8 waren gehuisvest.
We deelden dit gebouw met De Mijlpaal en was
een tijdelijke oplossing.

Met ingang van het schooljaar 2010 - 2011 zijn
alle groepen weer gehuisvest in het gebouw aan de Hechtelstraat 49.

Verbouwing hoofdgebouw

In 2008 stond er een verbouwing gepland voor het hoofdgebouw.
Deze bestond uit een nieuwe voorpui waardoor er één centrale ingang gerealiseerd werd in plaats van twee ingangen aan de zijkant.

Ook kwam er een nieuwe ingang bij aan de westkant van het gebouw voor de (sport)vereningen die na schooltijd de gymzaal huren, een groepslokaal en zijn er intern diverse ruimtes gecreëerd voor de directie en zorg.
Deze verbouwing vond veelal plaats onder de reguliere schooltijd en we zijn dan ook blij dat alles na een maand of zes opgeleverd kon worden.

Een duurzame school

In de zomer van 2010 is het gebouw op diverse plekken onder handen genomen. Zo zijn er acht zonnepanelen op het dak geplaatst, zijn alle ramen waar nog enkel glas in zat vervangen door dubbelglas, zijn er bewegingsmelders en nieuwe (zuinige) armaturen geplaatst en alle groepen voorzien van een luchtverversingsmodule.

Ook zijn er digiborden bijgekomen,
er hangt nu een digibord in de groepen 4 t/m 8,
de groepen 1, 2 en 3 delen een mobiel touchscreen.

Let's Color

In het begin van het schooljaar 2010 - 2011 heeft de school meegedaan aan het project Let's Color.
Dit is een initiatief van stichting Kleurrijke Scholen in samenwerking met Flexa om wat meer kleur
te brengen in en rondom scholen. Zo is het schoolplein, de hoofdingang, de speelzaal en een trapgat
voorzien van een vrolijk kleurtje. Het team van leerkrachten, directie, buurtbewoners, hulpouders en Kleurrijke Scholen werd hierbij ondersteund door Ruud de Wild en bestuursdirecteur Dennis Bode.